اگر دولت ما ملی بود 

چندی پیش ایمیلی دریافت کردم مبنی بر پر هزینه ترین بلاهای طبیعی ، که ده عدد از بلاهای طبیعی اتفاق افتاده جهان را بر اساس میزان خسارتی که بر کشور بلا خیز وارد اورده , طبقه بندی نموده بود نخستین از جهت پر هزینه ترین انها زلزله وسونامی ژاپن که خسارتی بالغ بر ۱۸۰ میلیارد دلاردر سال ۲۰۱۱ و رتبه دوم مربوط به زلزله سیچوان کشور چین درسال ۲۰۰۸ که خسارتی بالغ بر ۱۴۷ میلیارد دلار وارد کرده بود و همینطور الی اخر تا می رسید به زلزله بم که درسال ۲۰۰۳ با خسارتی بالغ بر یک میلیارد و۳۰۰ میلیون دلار در ایران رخ داده و براثر آن بسیاری از خانه های بم وحومه وهمینطور ارگ بم که قدیمی ترین سازه گلی جهان بودتخریب گردیده بود . علیرغم گذشتن هیجده سال هنوز مردم در شهر بم در حالت زلزله زدگی زندگی میکنند .اخرین بلای طبیعی که در جهان اتفاق افتاد سونامی ژاپن ۱۸۰ میلیارد دلار خسارت به بار اورد ، با وجوداینکه کمتر از یک سال از ان نگذشته تغییرات چشمگیری در بازسازی خیابانها و اماکن مسکونی ژاپن انجام شده است . حال اینکه در کشورما بعد از هیجده سال هنوز شهر بازسازی نشده وگروهی در خرابههایی به نام خانه زندگی میکنند در صورتی که کل رقم تخریب دراین زلزله تنهابه رقم یک میلیارد و۳۰۰ میلیون دلار رسیده است . فکر نمی کنید اگر مسئولین اهمیتی به ایران وایرانی میدادند با اختلاس های کلانی که در کشور صورت میگیرد چند بار میشد شهر بم ویا دیگر شهرهای ایران که پس از جنگ هنوز نیاز به بازسازی دارند ، همچون خرمشهر ، ابادان ، اهواز ، اندیمشک و..... را دوباره ساخت . فکر می کنید هزینه ساختن یک مدرسه در روستا چند میلیون تومان میشود که مسئولین دائما از خیرین مدرسه ساز کمک میخواهند ایا واقعا رسیدگی به خواسته های به حق مردمی که در سرزمینی سرشار از منابع طبیعی زندگی میکنند تا این حد دشوار است یا اساسا هدف تنها قدرت و اعمال حاکمیت است که ان نیز چیزی به جز تخریب کشور ندارد .

پیش به جلو سی سال ، بازگشت به عقب چندسال ؟

همه چی از آمدن خمینی و با جمله "امام آمد" روزنامه ها شروع شد، بعد انقلاب شد و هرج و مرج و گرانی . بعد جنگ شد و در آن زمان سکه و طلا قیمتش افزایش پیدا کرد و دلار کمیاب شد. برای مسافرین حداقل ارز مسافرتی تعیین شد چون تعداد بسیاری از سردمداران دوران قبل از انقلاب از ترس مصادره اموالشان شروع کردن همه زندگیشان را به دلار تبدیل کردن و فرار را بر قرار ترجیح دادن. همه چی گرون شد و کمیاب، مردم شروع کردن به ذخیره کردن ارزاق، وکوپن آمد تو زندگی مردم. کم کم جنگ تمام شد و دوران سازندگی شروع شد و بعد از آن هم دوران اصلاحات شروع  شد. درآن دوران خبرهای خوب بود که  شنیده میشد ولی اون دوران به سرآمد و احمدی نژاد آمد، با آمدن او بازگشت به عقب شروع شد هر روز خبرهایی ناامید کننده از اینور و آنور شنیده میشد، از کارگاه ها و کارخانه هایی که تعطیل میشدند و فسادهایی که هر روز بیشترعلنی میشدند. فقر روز بروز بیشتر گریبان مردم را گرفت حالا عقب گرد سرعت بیشتری گرفته بود. بعد ازسی وسه سال از حکومت اسلامی همه چی دوباره داره به روز اولش برمی گرده .اول شروع کردن به دادن ارز مسافرتی، بعد طلا شروع کرد به گران شدن، و حالا هم دلار و طلا دقیقه ای گران میشه. ارز مسافرتی رو کم کردن مردم از ترس قحطی و گرسنگی شروع کردن به ذخیره موادغذایی و خالی کردن فروشگاه ها و همین روزهاست که دوباره مایحتاج اولیه مردم کوپنی بشه ، و سردمداران به جهت ترس از مصادره اموالشان دوباره شروع میکنند به خارج کردن پولشان به صورت ارز و سکه، برای همین هم خروج سکه ممنوع شد. دوباره داره جنگ میشه و یک روز با خبر امام رفت همه چی به حالت عادی خودش برمیگرده و میتوانیم این ۳۳ سال را از تاریخ مملکتمان حذف کنیم تا دیگه حتی یادآوری این دوران هم خاطر کسی را مکدر نکنه درست مثل ماجرای جهانگیر شاه قهوه تلخ .